Popłakałam się dzisiaj ze śmiechu, jak dostałam nowe zlecenie z biura. Albowiem nazwa pliku brzmiała "pranie pieniędzy". Kwiknęłam, przeczytałam tekst - kwiknęłam jeszcze bardziej, po czym poszłam do wujka gugla. Gugiel wypluł, co następuje:

Projekt z dnia 2 grudnia 2008 r.

USTAWA
z dnia
o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu oraz o zmianie niektórych innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1505, z późn. zm.2)) wprowadza się następujące zmiany:
1) tytuł ustawy otrzymuje brzmienie:
„o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu”;
2) art. 1 otrzymuje brzmienie:
„Art. 1. Ustawa określa zasady oraz tryb przeciwdziałania praniu pieniędzy, przeciwdziałania finansowaniu terroryzmu, stosowania sankcji finansowych oraz obowiązki podmiotów uczestniczących w obrocie finansowym w zakresie gromadzenia i przekazywania informacji.”

W tym miejscu nastąpił zgon numer jeden, aczkolwiek to jeszcze nie wszystko. Uśmiałam się ze zmiany nazwy, pokwiczałam nad poziomem naszych elit politycznych, po czym popełzłam przeczytać uzasadnienie. W uzasadnieniu czytamy:

Nowelizacja ustawy ma na celu:
[...]
4) dostosowanie tytułu ustawy i używanej terminologii w zakresie odnoszącym się do prania pieniędzy, do terminologii stosowanej zarówno przez państwa Unii Europejskiej oraz na arenie międzynarodowej.

I tu nastąpił zgon numer dwa. Pacjent póki co chyba jeszcze żyje, bo oddycha, aczkolwiek co to za życie? ;) Poproszę jeszcze definicję, taką stricte prawniczą, terminu "pranie pieniędzy" i chyba nastąpi wtedy już zgon definitywny... (póki co takowej nie znalazłam)
Magd.

Źródło projektu ustawy i uzasadnienia: Portal E-prawnik

On translation: You cannot succeed, but you can try and fail in a way that is not too bad.
Michael Kandel

Kontynuując wątek artykułów o tłumaczeniach i tłumaczach, poniżej znajdziecie wywiad z Arkadiuszem Belczykiem, twórcą Serwisu Tłumacza (KLIK), autorem tłumaczeń do wielu filmów, a także kilku książek dotyczących przekładu, w tym publikacji o zatytułowanej „Tłumaczenie filmów”. Wywiad zaczerpnięto stąd. Zapewne nie jest to ostatni artykuł, który wyciągnęłam z czeluści Internetu na ten temat, stay tuned ;)

( Pogodzić sprzeczności – o tłumaczeniu filmów )

Tłumaczenia to ciekawy interes - co powiecie na garść nowinek o tym, jak założyć własne biuro tłumaczeń, na co zwrócić uwagę, itp? Spójrzmy, co pisał Jerzy Domagała w Rzeczpospolitej w lipcu 2006 na ten temat. Zaczerpnięte stąd.

( Kokosy w kabinie )

Tym razem wylewam na wasz młyn wodę w postaci dosyć wiekowego już artykułu „Zawód tłumacz”, z 2004 roku. Zaczerpnięte stąd, ze strony Przeglądu.
(  Tłumaczy z prawdziwego zdarzenia jest niewielu. Dominują chałturnicy )

"Wy to macie dobrze! Co pokolenie macie nowego Szekspira."
Cóż, nie da się ukryć, że dla Anglików Szekspir jest coraz mniej zrozumiały. Ale też spójrzmy na naszego swojskiego "Pana Tadeusza" - coraz więcej osób ma problem ze zrozumieniem tego tekstu. A pamiętacie omawianie "Bogarodzicy" w liceum? Mojej klasie polonista tłumaczył co drugie słowo, lekko licząc. Wygrzebałam wywiad z Jerzym Jarniewiczem, autorem nowego przekładu "Portretu artysty w wieku młodzieńczym" Jamesa Joyce'a, przeprowadzony przez Agnieszkę Wolny-Hamkało, w którym rozmawiają nie tylko o nowym przekładzie, ale też ogólnie o przekładaniu książek na nowo.
Zapraszam do dyskusji :)

( Tłumacz wysokiego ryzyka )

Odgrzebałam pewną rzecz, która mnie nieco zadziwiła. Stary artykuł, ale jednak kwestia, którą porusza, jest chyba wciąż aktualna. Opisuje bardzo negatywne zjawisko - można nawet powiedzieć, że jest to ciemna strona zawodu tłumacza, ale - czy na pewno? Ja się chyba wstrzymam od wyrażania opinii na ten temat, ale ciekawa jestem, co wy o tym sądzicie.

Artykuł pochodzi z Gazety Krakowskiej, a wersję elektroniczną zaczerpnęłam stąd; data opublikowania - 15.02.2008r. Dla ciekawych - oficjalne stanowisko TEPIS znajduje się tutaj.

( Kłamliwa przysięga tłumacza )

To, co poniżej, zgapiłam z BFT - Branżowego Forum Tłumaczy. Podpunkty do wyboru w ankiecie pochodzą z głópafki użytkowników tamtejszego forum :-p Macie jeszcze jakieś pomysły?

Anorektyk - nie zagryza.
Egzorcysta - pije duszkiem.
Grabarz - pije na umór.
Higienistka - pije tylko czystą.
Ichtiolog - pije pod śledzika.
Kamerzysta - pije, aż mu się film urwie.
Ksiądz - pije na amen.
Laborant - pije, aż zobaczy białe myszki.
Lekarz - pije na zdrowie!
Matematyk - pije na potęgę.
Ornitolog - pije na sępa.
Pediatra - po maluchu!
Perfekcjonista - raz, a dobrze.
Pilot - nawala się jak messerschmit.
Syndyk - pije do upadłego.
Tenisista - pije setami.
Wampir - daje w szyję.
Wędkarz - zalewa robaka.
Członkinie Koła Gospodyń Wiejskich- piją, tańczą i haftują.

Tym razem w cyklu artykułów o tłumaczach i tłumaczeniach wygrzebałam coś, co może się wydać nieco kontrowersyjne. Mianowicie - artykuł opublikowany w lipcu zeszłego roku w Coolturze, zaczerpnięty stąd.
Muszę przyznać, że bardzo mnie zaciekawił. Spędziłam trzy miesiące w Szkocji trzy lata temu, w listopadzie ubiegłego roku pojechałam na tydzień do tego samego miasteczka, w którym mieszkałam poprzednim razem. I zgadzam się niestety z tym, co napisane jest poniżej - Polacy niezbyt chętnie uczą się angielskiego. Jeśli już coś potrafią powiedzieć - nie jest to nic szczególnie skomplikowanego, parę zwrotów zaledwie. Zakupy robią w Tesco, gdzie nie trzeba nic mówić, ubrania kupują w TKMAXXX, gdzie również mają samoobsługę praktycznie. Sami z własnej woli zamykają się w "gettach" - gettach w cudzysłowie, ponieważ nie otaczają się żadnym fizycznym murem - po prostu w zdecydowanej większości mieszkają w najtańszych dzielnicach, gdzie Szkoci - nawet jeśli mają problemy finansowe - się raczej nie wyprowadzą. Do mniejszości należą ci, którzy próbują nauczyć się języka i jakoś integrować się z tubylcami - głównie dotyczy to tych, którzy przyjechali do Szkocji razem z dziećmi - siłą rzeczy muszą nieco bardziej się wgryźć w społeczeństwo niż ci, którzy mają w planach wyjazd za kilka miesięcy. Takie są moje przemyślenia i obserwacje. A wy co o tym sądzicie? Artykuł pod cutem.

( (Czy) tłumaczenia rozleniwiają emigrantów? )

To najbardziej stresujący zawód świata - zaraz po kontrolerach lotów. Na ich barkach spoczywa odpowiedzialność za politykę światową i milionowe kontrakty.

No to się zaczęło. W swoją pierwszą podróż zagraniczną do Brukseli pojechał Radek Sikorski, minister spraw zagranicznych. Razem z nim Bogdan Klich, szef MON. Zaraz po nich ruszy premier Donald Tusk, by nawiązywać kontakty i ocieplać atmosferę najpierw w Wilnie, potem w Brukseli. Do spółki z politykami pojadą tłumacze – to na nich w dużej mierze będzie spoczywać powodzenie dyplomatycznych misji. Bo wystarczy chwila nieuwagi, w złym kontekście przetłumaczone zdanie… „Nie robi wrażenia” – miał rzucić prezydent Lech Kaczyński, rozglądając się po pomieszczeniach domu przy Downing Street, siedzibie premiera brytyjskiego rządu podczas swej wizyty w listopadzie ubiegłego roku. A zbyt prędki tłumacz natychmiast przełożył to zdanie na angielski. Można się spodziewać, że nie miał już zbyt wielu zleceń na tłumaczenie na żywo. – Bo to zawód wysokiego ryzyka – kwituje Stanisław Buczyński, szef LIDEX-u, jednej z największych w Polsce firm (1600 tłumaczy) w tej branży. – W dodatku należy do najbardziej stresujących na świecie. Według badań prof. Ingrid Kurz z Uniwersytetu w Wiedniu, plasuje się zaraz za liderem w tej kategorii, czyli kontrolerem lotów. Wymaga niesamowitej koncentracji, ciągłego przyjmowania nowych informacji, umiejętności pracy pod presją czasu i w zamknięciu (czyli kabinie). Przy świadomości, że każdy błąd może drogo kosztować. Dosłownie.

( Alfabet tłumacza )